0

آیا تعیین رمزارز به عنوان عوض معامله در معاملات داخلی امکان پذیر است ؟

تحلیل حقوقی امکان تعیین رمزارز  به عنوان عوض معامله در معاملات داخلی

در پاسخ به این پرسش که آیا طرفین قرارداد می‌توانند در معاملات داخلی، عوض معامله را به جای ریال، به صورت رمزارز یا سایر دارایی‌های دیجیتال تعیین نمایند، باید میان «اعتبار قرارداد از منظر حقوق خصوصی» و «مقررات حاکم بر نظام پولی و بانکی» تفکیک قائل شد.

بر اساس اصل حاکمیت اراده و ماده ۱۰ قانون مدنی، اصل بر آزادی اشخاص در تعیین مفاد قراردادهاست؛ مگر آنکه توافق آنان مخالف صریح قانون، نظم عمومی یا اخلاق حسنه باشد. از سوی دیگر، مطابق ماده ۵۸ قانون بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران، ریال تنها پول رسمی کشور و ابزار قانونی پرداخت در داخل کشور است. بنابراین، چناچه رمز ارز را به مثابه ابزار پرداخت عوض در معاملات داخلی ایران به کار گرفته شود ، این اقدام مغایر با ماده ۵۸ قانون بانک مرکزی می باشد.

از طرف دیگر شناسایی ریال به عنوان ابزار پرداخت رسمی، لزوماً به معنای بطلان توافق خصوصی طرفین بر تعیین رمزارز به عنوان عوض معامله نیست؛ بلکه این ماده ناظر بر نظام پولی و ابزار قانونی پرداخت است، و لزوماً بر اعتبار تمامی قراردادهای خصوصی تاثیر نمی گذارد.

مطابق تصویب‌نامه هیأت وزیران مورخ ۱۳۹۸/۰۵/۰۶ :  استفاده از رمز ارزها صرفاً با قبول مسئولیت خطرپذیری (ریسک) از سوی متعاملین صورت می گیرد و مشمول حمایت و ضمانت دولت و نظام بانکی نبوده و استفاده از آن در مبادلات داخل کشور مجاز نیست.هرچند این تصویب‌نامه به معنای شناسایی رمزارز به عنوان پول رسمی کشور نیست، اما می‌توان از آن عدم ممنوعیت مطلق معاملات مبتنی بر رمزارز و پذیرش ضمنی اصل انجام چنین معاملاتی را استنباط کرد.

علاوه بر این، قانون مالیات بر سوداگری و سفته‌بازی مصوب ۱۴۰۴/۰۴/۰۸ ، با پیش‌بینی امکان مطالبه مالیات از برخی معاملات دارایی‌های دیجیتال، مؤید آن است که قانون‌گذار این دسته از معاملات را به طور مطلق نادیده نگرفته است. هرچند صرف قابلیت اخذ مالیات، به تنهایی دلیل بر مشروعیت یا صحت تمامی معاملات نیست، اما می‌تواند به عنوان یکی از قرائن بر پذیرش وجود این معاملات در نظام حقوقی مورد استناد قرار گیرد.

حال ممکن است این پرسش مطرح شود که رد مال محکوم به رمز ارزی به چه صورت می باشد:

نظریه اداره کل قوه قضائیه به شماره ۷/۱۴۰۲/۶۷۹ مورخ۱۴۰۲/۰۹/۱۱ از آن جا که مال موضوع سؤال مثلی تلقی می شود، دادگاه باید حکم به پرداخت ارز دیجیتال صادر کند و در صورت امتناع، با عنایت به این که معامله ارزهای دیجیتال بر اساس مقررات بانک مرکزی و تصویب نامه شماره ۵۸۱۴۴/ت ۵۵۶۳۷ ه مورخ ۰۶/۰۵/۱۳۹۸ هیأت وزیران در مبادلات داخلی رسمیت ندارد، لذا توقیف و فروش آن به وسیله اجرای احکام ممکن نیست و در حکم مالی است که به آن دسترسی نیست و با توجه به مالک ماده ۴۶ قانون اجرای احکام مدنی قیمت آن به تراضی و درصورت عدم تراضی بهای آن به قیمت یوم االداء به وسیله کارشناس و خبره محاسبه و از محکوم علیه وصول می گردد.

برخی چالش های مربوط به رسیدگی جرایم رمز ارز :

تشخیص صلاحیت دادگاه ، محل وقوع جرم ودسترسی به مجرم از عوامل مهم در رسیدگی به یک جرم است لکن مع الاسف؛ در پرونده‌های رمزارز دسترسی به مجرمین غالبا با مشکل مواجه می گردد . فی الواقع هدف شاکی از طرح دعوی کیفری دسترسی به مجرم و رد مال به مال باخته بوده , از این رو عدم شناسایی و دسترسی به متهم  مانع اصلی در بازگرداندن مال به مال باخته می باشد .

نتیجه :

در نهایت، وضعیت حقوقی رمزارزها در نظام حقوقی ایران همچنان با خلاء قانون جامع مواجه است و جواز قانونی معامله آن نیز در هاله ایی از ابهام قرار دارد .همچنین تاکنون قانون‌گذار صرف انجام معاملات مبتنی بر رمزارز را جرم‌انگاری نکرده است. از این رو، با رعایت مقررات آمره و در چارچوب اصل آزادی قراردادها و با تمسک به اصل اباحه می‌توان از امکان توافق طرفین بر تعیین رمزارز به عنوان عوض معامله دفاع نمود؛ هرچند اجرای چنین توافقی ممکن است در عمل با محدودیت‌های ناشی از مقررات پولی، حاکم بر کشور مواجه گردد.

ریحانه رودبارانی

وکیل پایه یک دادگستری

0

اخذ چک تضمین تسهیلات توسط بانک ها

۳ نکته مهم درخصوص نحوه اخذ چک تضمین تسهیلات توسط بانکها بر اساس اصلاحات اخیر قانون چک

بانک مرکزی طی نامه های متعدد، دریافت چک تضمین در تسهیلات و تعهدات از مشتریان را صرفا برای تسهیلات

ادامه مطلب …
0
مؤسسه اعتباری

مؤسسات مالی و اعتباری

یکی از دعاوی مهم در مباحث دعاوی بانکی که تاکنون نسبت به آن آراء و نظرات متفاوتی صادر گردیده است بحث صحت قراردادهای مؤسسات مالی و اعتباری غیربانکی مجاز و غیر مجاز با مشتریانشان می باشد به نظر می‌رسد علت این تضارب آرا اهمال یا سکوت قانون‌گذار در این خصوص می‌باشد

تعریف مؤسسات مالی و اعتباری

طبق تعریف بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران مؤسسه اعتباری مؤسسه‌ای است که از طریق جذب سپرده‌های مجاز بانکی به‌استثنای سپرده قرض‌الحسنه جاری اخذ تسهیلات و استفاده از سایر ابزارهای مالی به تجهیز منابع مبادرت می‌نماید و این منابع را به اعطای تسهیلات اعتباری اختصاص داده یا به هر نحوه دیگر به تشخیص بانک مرکزی واسط بین عرضه‌کنندگان و متقاضیان منابع می باشد

تعریف فوق الذکر تعریف موسسه مالی و اعتباری ( مجاز) می باشد.

 تا قبل از تصویب قانون تنظیم بازار غیرمتشکل پولی مصوب ۲۲/ ۱۰/ ۱۳۸۳ مجلس‌ شورای اسلامی نهادها و وزارتخانه‌ها و حتی افراد می‌توانستند با کمترین مشکل موسسه ی مالی و اعتباری تأسیس نمایند و با جذب سپرده‌ها و اعطای تسهیلات و استفاده از سایر ابزارهای مالی به تجهیز منابع خود مبادرت نمایند اما پس از تصویب قانون تنظیم بازار غیرمتشکل پولی، تاسیس موسسات جدید منوط به دریافت مجوز‌ها و داشتن تاییدیه لازم از بانک مرکزی گردید. تعدادی از موسسه‌هایی که قبل از تصویب قانون تاسیس شده بودند اقدام به دریافت مجوز‌های لازم از بانک مرکزی نمودند، اما تعدادی دیگر از آنان با اینکه مجوز‌های لازم را از بانک مرکزی دریافت نکردند و (غیر مجاز) محسوب می شدند اما مطابق تبصره ۱ قانون تنظیم بازار همچنان مجاز به ادامه فعالیت شدند.

قانون تسری امتیازات به مؤسسات اعتباری غیربانکی مجاز 

در سال ۱۳۸۱ قانونی تحت عنوان قانون تسری امتیازات خاص بانک‌ها به مؤسسات اعتباری غیربانکی مجاز تصویب گردید که مؤسسات مذکور را از کلیه حقوق و امتیازات پیش‌بینی شده برای بانک‌ها در ماده ۱۵ قانون عملیات بانکی بدون ربا مصوب ۱۳۶۵ بهره‌مند کرده است هرچند در قانون اخیرالتصویب نامی از تبصره‌های الحاقی به ماده ۱۵ قانون یادشده در سال ۱۳۷۶ برده نشده است، لکن از آنجا که تبصره‌های مواد قانون جزء لاینفک آن بوده و قانونگذار با علم به الحاق آنها قانون تسری امتیازات خاص بانک‌ها به مؤسسات اعتباری غیربانکی مجاز را تصویب نموده، لذا تمام احکام قانونی مندرج در تبصره‌های یک و دو الحاقی به ماده ۱۵ قانون عملیات بانکی بدون ربا در سال ۱۳۷۶ شامل مؤسسات مالی و اعتباری غیربانکی مجاز نسبت به قراردادهایی که مؤخر بر زمان تصویب قانون تسری امتیازات خاص بانک‌ها به مؤسسات اعتباری غیربانکی مجاز منعقد کرده‌اند جاری است و این قرارداد ها در حکم سند رسمی هستند و رعایت آن بر ادارات اجراء و هیأت‌های نظارت ثبت اسناد و املاک کشور لازم‌الاتباع است

بنابراین همانند بانک‌ها تمام قراردادهای مؤسسات مالی و اعتباری که از بانک مرکزی مجوز دارند نیز در حکم سند رسمی است و می‌‌توان برای اجرای آن‌ها به اجرای ثبت مراجعه نمود و اجراییه صادر کرد.

همانطور که سابقا ذکر شد مطابق قانون، بانک و موسسات مالی مجاز تعریفی مشخص دارند و دامنه فعالیت و ارائه خدمات آنها معین است.اما در خصوص خدمات موسسات مالی اعتباری غیر مجاز همانطور که گفته شد مؤسسات مالی اعتباری غیر مجاز مؤسساتی هستند که توسط بانک مرکزی به ثبت نرسیده‌اند و جواز بانکی ندارند اما اغلب عملیات آن‌ها تحت مقررات بانک‌داری کشور می باشد، هرچند بعضاً از زیر بار برخی مقررات بانک مرکزی شانه خالی می‌کنند و کنترل و نظارت اساسنامه و اجرای صحیح آن بعضا مقدور نیست…

موسسات مالی مجاز

متأسفانه درحال حاضر شاهد تعداد زیادی از مؤسسات مالی غیربانکی بدون مجوز در سطح کشور هستیم که به‌صورت غیرقانونی اقدام به فعالیت و تبلیغات خود می‌نمایند.

همچنین در خصوص خدمات قابل ارائه این موسسات ابهاماتی وجود دارد به همین سبب اغلب مراجع قضایی آراء متفاوتی در این خصوص صادر می کنند. برخی مراجع قضایی معتقدند ارائه خدمات توسط موسسات غیر مجاز معتبر و صحیح است به این توضیح که اولا اساسنامه این موسسات به تایید شورای پول و اعتبار رسیده است و نداشتن مجوز دلیلی برعدم اهلیت و بی اعتباری قرارداد ها و خدمات ارائه شده نمی باشد دوما بر اساس اصل اصاله الزوم و اصاله صحت اصل بر صحت و الزام اور بودن کلیه قرارداد های انعقادی بین طرفین است و موارد بطلان عقد محصور و منصوص می باشد سوما طبق ماده ۱۰ قانون مدنی قرارداد های خصوصی نسبت به کسانی که آن را منعقد نموده اند،در صورتی که مخالف صریح قانون نباشد نافذ است و با توجه به اینکه موسسات مالی غیر مجاز بر وفق قانون تشکیل شده اند در نتیجه اهلیت انعقاد قرارداد خصوصی را دارند.

مؤسسات اعتباری غیربانکی مجاز

 

اما در مقابل برخی از مراجع قضایی چنین استدلالی را نمی پذیرند و معتقدند موسسات مالی غیر مجاز صلاحیت و اختیار ارائه خدمات مشابه بانکی را ندارند.

در رایی صادره از دادگاه تجدید نظر در خصوص قرارداد مشارکت مدنی که توسط موسسه مالی غیر مجاز منعقد گردیده بود دادگاه در حصوص محاسبه سود بجای نرخ  ۳۲ درصد نرخ  ۱۵ درصد را بر مبنای نرخ سود عقود مبادله ای در نظر گرفت با این استدلال که موسسات مالی غیر مجاز صلاحیت انعقاد چنین قراردادهایی را ندارند.

لذا اغلب دامنه سرویس‌دهی و نوع خدمات مؤسسات مالی و اعتباری غیر مجاز محدود است و دارای استانداردها و الزامات بانک مرکزی نیستند و حتی در مواردی کمترین خدمات را از مشتریان خود دریغ می نمایند.

بد نیست بدانیم ماده ۱ قانون تنظیم بازار غیر متشکل پولی که در آن مقرر گردیده اشتغال به عملیات بانکی توسط اشخاص حقیقی و یا حقوقی تحت هر عنوان و تاسیس و ثبت هرگونه تشکل برای انجام عملیات بانکی بدون دریافت مجوز از بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران ممنوع است مختص موسساتی است که  پس از تصویب قانون تنظیم بازار شروع به فعالیت می نمایند نه موسساتی که قبل از تصویب قانون مذکور وجود داشتند و مجوز از بانک مرکزی دریافت نکرده اند.

برای مطالعه‌ی بیشتر روی عناوین زیر کلیک کنید:

موسسه حقوقی داتا با سالها تجربه فعالیت موفق در امر دعاوی پولی بانکی با همکاری وکلای مجرب خود و آگاهی از روند مراحل قانونی، پیگیری پرونده تا حصول نتیجه را تضمین میکند.