0

اعتراض به اجراییه بانکی و ابطال اجراییه بانک؛ شرایط، دلایل و نحوه اقدام

اعتراض به اجراییه بانکی و ابطال اجراییه بانک؛ چه زمانی می‌توان به مطالبه بانک اعتراض کرد؟

به قلم: ریحانه رودبارانی، وکیل پایه یک دادگستری
صدور اجراییه بانکی می‌تواند آثار مهمی برای بدهکار داشته باشد؛ از جمله مطالبه مبلغ مورد ادعا، توقیف حساب‌ها و اموال و در برخی موارد ادامه عملیات اجرایی نسبت به وثایق. با این حال، صرف صدور اجراییه به این معنا نیست که مبلغ مطالبه‌شده بانک در همه موارد صحیح و غیرقابل اعتراض است.

در صورتی که بدهی واقعی با مبلغ مندرج در اجراییه مطابقت نداشته باشد، نحوه محاسبه سود و وجه التزام محل ایراد باشد، بخشی از بدهی قبلاً پرداخت شده باشد، قرارداد یا مبنای صدور اجراییه با ایراد حقوقی مواجه باشد یا تشریفات قانونی صدور و اجرای آن رعایت نشده باشد، حسب مورد امکان اعتراض و پیگیری قضایی وجود دارد.

اعتراض به اجراییه بانکی چیست؟

اعتراض به اجراییه بانکی در واقع به معنای به چالش کشیدن تمام یا بخشی از مبنای بدهی یا فرآیند اجرایی است که بانک بر اساس آن اقدام به وصول طلب خود کرده است. بنابراین، پیش از هر اقدامی باید مشخص شود اجراییه از چه مرجعی صادر شده و مبنای آن چیست.

اجراییه ممکن است در چارچوب اجرای احکام دادگستری، اجرای اسناد رسمی و عملیات اجرایی ثبت یا در موارد خاص بر اساس مقررات مربوط به چک صادر شده باشد. به همین دلیل، عنوان اعتراض و مرجع رسیدگی به آن نیز باید متناسب با نوع اجراییه تعیین شود.

در چه مواردی می‌توان به اجراییه بانکی اعتراض کرد؟

مهم‌ترین مواردی که ممکن است مبنای اعتراض قرار گیرند عبارت‌اند از:

  • اشتباه در محاسبه اصل بدهی؛
  • پرداخت تمام یا بخشی از بدهی و عدم احتساب آن توسط بانک؛
  • اختلاف در نحوه محاسبه سود و هزینه‌های مطالبه‌شده؛
  • ایراد نسبت به وجه التزام یا سایر مبالغ مطالبه‌شده؛
  • عدم انطباق مبلغ اجراییه با مفاد قرارداد و اسناد مالی؛
  • ایراد نسبت به مبنای حقوقی صدور اجراییه؛
  • وجود ایراد در تشریفات صدور یا عملیات اجرایی؛
  • استفاده از سند یا مبنایی که از نظر قانونی قابلیت استناد برای مطالبه مبلغ مورد نظر را ندارد.

اعتراض به مبلغ بدهی بانک

یکی از رایج‌ترین اختلافات در دعاوی بانکی، اختلاف درباره میزان واقعی بدهی است. ممکن است بدهکار اصل وجود رابطه قراردادی یا حتی بخشی از بدهی را قبول داشته باشد، اما مبلغ درج‌شده در اجراییه را صحیح نداند.

در چنین شرایطی باید گردش حساب، قرارداد تسهیلات، الحاقیه‌ها، جدول بازپرداخت، پرداخت‌های انجام‌شده و نحوه محاسبه سود، وجه التزام و سایر اقلام مورد مطالبه بررسی شود. اختلاف در محاسبات می‌تواند در صورت احراز، بر میزان قابل مطالبه و در نتیجه بر عملیات اجرایی تأثیر بگذارد.

اعتراض به سود بانکی

در برخی پرونده‌ها، اختلاف اصلی میان بانک و مشتری نه درباره اصل دریافت تسهیلات، بلکه درباره نحوه محاسبه سود و مبالغ تبعی است. در این موارد، صرف مقایسه مبلغ اولیه تسهیلات با مبلغ نهایی مطالبه‌شده کافی نیست و باید اسناد قراردادی و نحوه محاسبه بدهی به‌صورت دقیق بررسی شود.

به همین دلیل، در پرونده‌های بانکی معمولاً بررسی قرارداد، جدول اقساط، سوابق پرداخت و گردش حساب اهمیت اساسی دارد و در موارد اختلاف محاسباتی، موضوع می‌تواند نیازمند بررسی کارشناسی باشد.

اعتراض به وجه التزام بانکی

وجه التزام نیز ممکن است یکی از اقلام مورد اختلاف در اجراییه بانکی باشد. برای بررسی این موضوع باید مفاد قرارداد، مبنای تعیین وجه التزام، دوره زمانی محاسبه و میزان مطالبه‌شده با یکدیگر تطبیق داده شوند.

بنابراین، پذیرش اصل بدهی لزوماً به معنای پذیرش تمام ارقام مندرج در محاسبات بانک نیست و هر یک از اقلام مطالبه‌شده باید بر اساس مبنای قراردادی و قانونی خود بررسی شود.

اگر بانک بیشتر از بدهی واقعی مطالبه کرده باشد چه می‌توان کرد؟

در صورتی که پس از بررسی اسناد مشخص شود مبلغ مطالبه‌شده با بدهی واقعی مطابقت ندارد، موضوع باید در قالب اقدام حقوقی متناسب با نوع اجراییه و مرحله عملیات اجرایی پیگیری شود.

نکته مهم این است که «اعتراض به مبلغ بدهی»، «اعتراض به اصل صدور اجراییه» و «اعتراض به عملیات اجرایی» لزوماً یک اقدام واحد نیستند و ممکن است از نظر مرجع رسیدگی، خواسته و آثار حقوقی با یکدیگر تفاوت داشته باشند.

آیا قبول اصل بدهی مانع اعتراض به مبلغ آن است؟

خیر. میان پذیرش اصل وجود بدهی و پذیرش میزان بدهی تفاوت وجود دارد. ممکن است شخص اصل دریافت تسهیلات یا وجود تعهد خود را بپذیرد، اما نسبت به میزان سود، وجه التزام، هزینه‌ها یا مبلغ نهایی مطالبه‌شده اعتراض داشته باشد.

در چنین شرایطی، موضوع اختلاف باید دقیقاً مشخص شود تا اعتراض نسبت به همان بخش از مطالبه مطرح شود و از طرح ادعاهای کلی و غیرمستند جلوگیری شود.

آیا اعتراض به اجراییه باعث توقف عملیات اجرایی می‌شود؟

صرف طرح اعتراض را نباید در همه انواع اجراییه به معنای توقف خودکار عملیات اجرایی دانست. آثار اعتراض و شرایط توقف عملیات اجرایی، به مرجع صادرکننده اجراییه، مبنای آن و مقررات حاکم بر همان نوع عملیات اجرایی بستگی دارد.

بنابراین، اگر هم‌زمان با اعتراض، خطر فروش مال، ادامه توقیف یا اقدام اجرایی فوری وجود داشته باشد، باید موضوع توقف عملیات اجرایی نیز به‌طور مستقل و با توجه به مقررات مربوط بررسی شود.

چه زمانی می‌توان درخواست ابطال اجراییه بانکی کرد؟

ابطال اجراییه زمانی مطرح می‌شود که ایراد مؤثری نسبت به مبنای قانونی یا شرایط صدور آن وجود داشته باشد. برای مثال، ممکن است اصل تعهد به نحو ادعاشده وجود نداشته باشد، بدهی تسویه شده باشد، سند یا مبنای صدور اجراییه با ایراد اساسی مواجه باشد یا مبلغی مطالبه شده باشد که قابلیت وصول از طریق اجراییه را نداشته باشد.

البته در هر پرونده باید ابتدا منشأ اجراییه مشخص شود؛ زیرا نحوه اعتراض به اجراییه صادرشده از اجرای ثبت با اعتراض به اجراییه صادرشده از دادگاه یا سایر انواع اجراییه یکسان نیست.

تفاوت اعتراض به اجراییه، اعتراض به مبلغ بدهی و اعتراض به عملیات اجرایی

این سه عنوان را نباید بدون توجه به مقررات مربوط، معادل یکدیگر دانست:

  • اعتراض به اصل اجراییه: ناظر به مبنا و شرایط صدور اجراییه است.
  • اعتراض به مبلغ بدهی: مربوط به میزان واقعی اصل بدهی و مبالغ تبعی مورد مطالبه است.
  • اعتراض به عملیات اجرایی: ناظر به نحوه انجام اقدامات اجرایی پس از صدور اجراییه است.

تشخیص صحیح عنوان اقدام حقوقی اهمیت زیادی دارد؛ زیرا انتخاب مسیر نامتناسب ممکن است باعث اتلاف زمان یا از دست رفتن فرصت‌های قانونی شود.

مدارک لازم برای اعتراض به اجراییه بانکی

برای بررسی دقیق پرونده، معمولاً مدارک زیر اهمیت دارند:

  • قرارداد تسهیلات و الحاقیه‌های آن؛
  • اجراییه و ابلاغ‌های مربوط؛
  • صورت‌حساب و گردش حساب تسهیلات؛
  • جدول بازپرداخت اقساط؛
  • رسیدهای پرداخت و اسناد واریز وجه؛
  • اسناد مربوط به وثیقه و تضمینات؛
  • مکاتبات انجام‌شده با بانک؛
  • آرای قضایی یا تصمیمات قبلی مرتبط با پرونده؛
  • هر سندی که میزان واقعی بدهی یا ایراد نسبت به عملیات اجرایی را اثبات کند.

مثال از اعتراض به اجراییه بانکی

فرض کنید بانک بر اساس قرارداد تسهیلات، مبلغی را از مشتری مطالبه و برای وصول آن اقدام اجرایی کرده است؛ اما مشتری مدعی است بخشی از اقساط را قبلاً پرداخت کرده و بانک آن مبالغ را در محاسبات نهایی منظور نکرده است.

در این وضعیت، بررسی قرارداد، گردش حساب، رسیدهای پرداخت و محاسبات بانک می‌تواند مشخص کند که مبلغ مندرج در اجراییه با بدهی واقعی مطابقت دارد یا خیر. در صورت وجود اختلاف، اقدام حقوقی باید متناسب با نوع اجراییه و مرحله عملیات اجرایی انتخاب شود.

پرسش‌های متداول درباره اعتراض به اجراییه بانکی

آیا می‌توان به مبلغ بدهی بانک اعتراض کرد؟

بله، در صورت وجود دلیل و مستندات، میزان بدهی قابل بررسی و اعتراض است. پرداخت‌های قبلی، نحوه محاسبه سود، وجه التزام و سایر اقلام مطالبه‌شده می‌تواند در تعیین مبلغ واقعی بدهی مؤثر باشد.

آیا اعتراض به اجراییه بانکی باعث توقف توقیف اموال می‌شود؟

لزوماً خیر. توقف عملیات اجرایی تابع مقررات حاکم بر نوع اجراییه و شرایط قانونی مربوط است و صرف طرح اعتراض را نباید در همه موارد موجب توقف خودکار عملیات دانست.

آیا می‌توان فقط نسبت به بخشی از بدهی اعتراض کرد؟

بله. ممکن است اصل بدهی مورد قبول باشد اما نسبت به بخشی از سود، وجه التزام، هزینه‌ها یا محاسبات بانک اختلاف وجود داشته باشد. در این حالت، موضوع اعتراض باید دقیق و مستند به همان بخش مشخص محدود شود.

برای اعتراض به اجراییه بانکی چه مدارکی لازم است؟

قرارداد تسهیلات، اجراییه، صورت‌حساب بانک، جدول اقساط، رسیدهای پرداخت، اسناد وثیقه و سایر مکاتبات و مدارک مرتبط، از مهم‌ترین اسناد قابل بررسی هستند.

جمع‌بندی

اعتراض به اجراییه بانکی یک عنوان کلی است و مسیر حقوقی آن با توجه به منشأ اجراییه، مرجع صادرکننده، مبنای مطالبه و مرحله عملیات اجرایی تعیین می‌شود. در بسیاری از پرونده‌ها، اختلاف فقط درباره اصل بدهی نیست؛ بلکه میزان اصل بدهی، سود، وجه التزام، پرداخت‌های قبلی و نحوه محاسبه مطالبات بانک نیز می‌تواند محل اختلاف باشد.

به همین دلیل، پیش از هر اقدام باید قرارداد و اسناد مالی، مبنای صدور اجراییه و محاسبات بانک به‌صورت دقیق بررسی شود تا مشخص شود اعتراض باید نسبت به اصل اجراییه، مبلغ مطالبه‌شده، عملیات اجرایی یا مجموعه‌ای از این موارد مطرح شود.

بررسی تخصصی پرونده‌های بانکی

در پرونده‌هایی که برای وصول مطالبات بانکی اجراییه صادر شده یا اموال و وثایق بدهکار در معرض توقیف و اقدامات اجرایی قرار گرفته است، بررسی اسناد و تعیین مسیر صحیح اقدام حقوقی اهمیت ویژه‌ای دارد. بررسی قرارداد تسهیلات، محاسبات بانک و سوابق پرداخت می‌تواند در تشخیص میزان واقعی بدهی و ایرادات احتمالی اجرایی مؤثر باشد.

به قلم: ریحانه رودبارانی، وکیل پایه یک دادگستری

0

بررسی ضمانت اجرای عدم رعایت قراردادهای نمونه در دعاوی بانکی

آیا بانک‌ها ملزم به استفاده از قراردادهای نمونه بانک مرکزی هستند؟

بررسی ضمانت اجرای عدم رعایت قراردادهای نمونه در دعاوی بانکی

نویسنده: ریحانه رودبارانی  – وکیل پایه یک دادگستری

ادامه مطلب …
0

آیا تعیین رمزارز به عنوان عوض معامله در معاملات داخلی امکان پذیر است ؟

تحلیل حقوقی امکان تعیین رمزارز  به عنوان عوض معامله در معاملات داخلی

در پاسخ به این پرسش که آیا طرفین قرارداد می‌توانند در معاملات داخلی، عوض معامله را به جای ریال، به صورت رمزارز یا سایر دارایی‌های دیجیتال تعیین نمایند، باید میان «اعتبار قرارداد از منظر حقوق خصوصی» و «مقررات حاکم بر نظام پولی و بانکی» تفکیک قائل شد.

بر اساس اصل حاکمیت اراده و ماده ۱۰ قانون مدنی، اصل بر آزادی اشخاص در تعیین مفاد قراردادهاست؛ مگر آنکه توافق آنان مخالف صریح قانون، نظم عمومی یا اخلاق حسنه باشد. از سوی دیگر، مطابق ماده ۵۸ قانون بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران، ریال تنها پول رسمی کشور و ابزار قانونی پرداخت در داخل کشور است. بنابراین، چناچه رمز ارز را به مثابه ابزار پرداخت عوض در معاملات داخلی ایران به کار گرفته شود ، این اقدام مغایر با ماده ۵۸ قانون بانک مرکزی می باشد.

از طرف دیگر شناسایی ریال به عنوان ابزار پرداخت رسمی، لزوماً به معنای بطلان توافق خصوصی طرفین بر تعیین رمزارز به عنوان عوض معامله نیست؛ بلکه این ماده ناظر بر نظام پولی و ابزار قانونی پرداخت است، و لزوماً بر اعتبار تمامی قراردادهای خصوصی تاثیر نمی گذارد.

مطابق تصویب‌نامه هیأت وزیران مورخ ۱۳۹۸/۰۵/۰۶ :  استفاده از رمز ارزها صرفاً با قبول مسئولیت خطرپذیری (ریسک) از سوی متعاملین صورت می گیرد و مشمول حمایت و ضمانت دولت و نظام بانکی نبوده و استفاده از آن در مبادلات داخل کشور مجاز نیست.هرچند این تصویب‌نامه به معنای شناسایی رمزارز به عنوان پول رسمی کشور نیست، اما می‌توان از آن عدم ممنوعیت مطلق معاملات مبتنی بر رمزارز و پذیرش ضمنی اصل انجام چنین معاملاتی را استنباط کرد.

علاوه بر این، قانون مالیات بر سوداگری و سفته‌بازی مصوب ۱۴۰۴/۰۴/۰۸ ، با پیش‌بینی امکان مطالبه مالیات از برخی معاملات دارایی‌های دیجیتال، مؤید آن است که قانون‌گذار این دسته از معاملات را به طور مطلق نادیده نگرفته است. هرچند صرف قابلیت اخذ مالیات، به تنهایی دلیل بر مشروعیت یا صحت تمامی معاملات نیست، اما می‌تواند به عنوان یکی از قرائن بر پذیرش وجود این معاملات در نظام حقوقی مورد استناد قرار گیرد.

حال ممکن است این پرسش مطرح شود که رد مال محکوم به رمز ارزی به چه صورت می باشد:

نظریه اداره کل قوه قضائیه به شماره ۷/۱۴۰۲/۶۷۹ مورخ۱۴۰۲/۰۹/۱۱ از آن جا که مال موضوع سؤال مثلی تلقی می شود، دادگاه باید حکم به پرداخت ارز دیجیتال صادر کند و در صورت امتناع، با عنایت به این که معامله ارزهای دیجیتال بر اساس مقررات بانک مرکزی و تصویب نامه شماره ۵۸۱۴۴/ت ۵۵۶۳۷ ه مورخ ۰۶/۰۵/۱۳۹۸ هیأت وزیران در مبادلات داخلی رسمیت ندارد، لذا توقیف و فروش آن به وسیله اجرای احکام ممکن نیست و در حکم مالی است که به آن دسترسی نیست و با توجه به مالک ماده ۴۶ قانون اجرای احکام مدنی قیمت آن به تراضی و درصورت عدم تراضی بهای آن به قیمت یوم االداء به وسیله کارشناس و خبره محاسبه و از محکوم علیه وصول می گردد.

برخی چالش های مربوط به رسیدگی جرایم رمز ارز :

تشخیص صلاحیت دادگاه ، محل وقوع جرم ودسترسی به مجرم از عوامل مهم در رسیدگی به یک جرم است لکن مع الاسف؛ در پرونده‌های رمزارز دسترسی به مجرمین غالبا با مشکل مواجه می گردد . فی الواقع هدف شاکی از طرح دعوی کیفری دسترسی به مجرم و رد مال به مال باخته بوده , از این رو عدم شناسایی و دسترسی به متهم  مانع اصلی در بازگرداندن مال به مال باخته می باشد .

نتیجه :

در نهایت، وضعیت حقوقی رمزارزها در نظام حقوقی ایران همچنان با خلاء قانون جامع مواجه است و جواز قانونی معامله آن نیز در هاله ایی از ابهام قرار دارد .همچنین تاکنون قانون‌گذار صرف انجام معاملات مبتنی بر رمزارز را جرم‌انگاری نکرده است. از این رو، با رعایت مقررات آمره و در چارچوب اصل آزادی قراردادها و با تمسک به اصل اباحه می‌توان از امکان توافق طرفین بر تعیین رمزارز به عنوان عوض معامله دفاع نمود؛ هرچند اجرای چنین توافقی ممکن است در عمل با محدودیت‌های ناشی از مقررات پولی، حاکم بر کشور مواجه گردد.

ریحانه رودبارانی

وکیل پایه یک دادگستری

1 2 3