5

وجه التزام قراردادی بالاتر از نرخ تورم

توافق بر نرخ بالاتر از تورم؛ مشروع یا ربوی؟

تحلیل رأی وحدت رویه شماره ۸۰۵ دیوان عالی کشور و جایگاه وجه التزام قراردادی در حقوق ایران

ادامه مطلب …
0

جنـجال در صلاحیت دادگاه صلح؛ رأی وحدت رویه‌ای که همه را غافلگیر کرد!

در تاریخ ۳۱ تیرماه ۱۴۰۴، هیأت عمومی دیوان عالی کشور با اکثریتی شکننده رأیی صادر کرد که به موجب آن، صلاحیت رسیدگی به دعاوی مالی مربوط به اموال غیرمنقول که تا مبلغ یک میلیارد ریال تقویم شده باشند، به دادگاه صلح سپرده شد. این رأی، بر مبنای برداشت خاصی از مواد ۱۲ و تبصره ۴ ماده ۲۰ قانون شوراهای حل اختلاف مصوب ۱۴۰۲ صادر گردید. اما از همان ابتدا، با انتقادات گسترده‌ای از سوی جامعه حقوقی، اساتید و حتی اقلیت قابل توجهی از قضات دیوان روبه‌رو شد.

ادامه مطلب …
0

رای هیأت عمومی دیوان عالی کشور در خصوص فسخ معامله به واسطه برگشت چک

مطابق تصمیم  اعضای هیات عمومی دیوان عالی کشور، با توجه به شرط منعقده بین طرفین، چنانچه در معامله ‎ای یکی از چک‌ها برگشت بخورد معامله فسخ و ملک مسترد می‌شود ولو ملک توسط خریدار اول به اشخاص دیگری فروخته شود معامله دوم باطل و ملک باید به فروشنده برگردد.

بین دادگاه‎ها اختلاف پیش آمده بود که در این حالت اگر خریدار بدون پرداخت چک‌ها ملک را به دیگری بفروشد  آیا با فسخ معامله؛ ملکی که در تصرف خریدار آخری است باید به فروشنده مسترد شود یا اینکه فروشنده اولی فقط حق مراجعه به خریدار اولی جهت مثل و یا قیمت ملک خود را دارد و حق پس گرفتن ملک موضوع معامله را ندارد؟ که در جلسه  هیات عمومی دیوان عالی کشور قضات با اکثریت آراء مقرر نمودند با توجه شرط منعقده بین طرفین که چنانچه یکی از چک‌ها برگشت بخورد معامله فسخ و ملک مسترد می‌شود ولو اینکه ملک توسط خریدار اول به اشخاص دیگری فروخته شود معامله دوم باطل و ملک باید به فروشنده برگردد.

0

رای وحدت رویه هیات عمومی دیوان عالی کشور به شماره ۷۸۱ مورخ ۱۳۹۸/۶/۲۶ در خصوص بیمه شخص ثالث و خسارات بدنی

نظر به اینکه مقررات بند (ب) ماده ۱۱۵ قانون «برنامه پنج ساله پنجم توسعه جمهوری اسلامی ایران» مصوب سال ۱۳۸۹ وزارت امور اقتصادی و دارائی را مکلف کرده است در مورد راننده وسیله نقلیه همچون سرنشین، بیمه شخص ثالث را اعمال نماید و با توجه به اینکه طبق بند (الف) ماده ۱ «قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه» مصوب سال ۱۳۹۵ خسارت بدنی شامل هر نوع صدمه به بدن ولو منتهی به نقص عضو و فوت نشود می‌گردد و با عنایت به اینکه به‌موجب حکم مقرر در ماده ۶۵ این قانون احکام موضوع مواد مصرح در آن ماده نسبت به بیمه‌نامه‌های صادره پیش از لازم‌الاجراشدن قانون که خسارات تحت پوشش آنها پرداخت نشده نیز لازم‌الرعایه است؛ بنابراین حکم این ماده با توجه به اطلاق آن نسبت به بیمه‌نامه‌های موضوع بند (ب) ماده ۱۱۵ قانون مورد اشاره نیز که بعد از تصویب آن قانون تنظیم شده ولی خسارات بدنی راننده پرداخت نگردیده قابل تسری و تعمیم است. بر این اساس رای شعبه دهم دیوان عالی کشور در حدی که با این نظر انطباق دارد صحیح و موافق قانون تشخیص می‌گردد. این رای طبق ماده ۴۷۱ قانون آیین دادرسی کیفری مصوّب ۱۳۹۲ در موارد مشابه برای شعب دیوان عالی کشور و دادگاه‌ها و سایر مراجع اعم از قضایی و غیر آن لازم‌الاتباع است.

هیات‌ عمومی دیوان‌ عالی‌ کشور